Bahan Aktif Farmaseutikal (API)
Bahan aktif farmaseutikal (API), secara umumnya, merupakan bahan mentah untuk pembuatan ubat-ubatan. Hanya bahan mentah farmaseutikal yang akan diproses menjadi produk farmaseutikal yang boleh digunakan dalam rawatan klinikal. Oleh itu, ubat-ubat yang kita ambil biasanya merupakan produk farmaseutikal yang telah melalui proses pengeluaran yang lengkap.
Bahan aktif farmaseutikal, berdasarkan sumbernya, boleh dibahagikan kepada dua kategori utama, iaitu ubat-ubatan sintetik kimia dan ubat-ubatan yang terdiri daripada bahan kimia semulajadi.
Ubat-ubat sintetik kimia boleh dibahagikan kepada ubat-ubat sintetik organik dan ubat-ubat sintetik anorganik. Ubat-ubat sintetik anorganik merupakan sebatian anorganik (hanya sebilangan kecil yang terdiri daripada unsur tulen), seperti hidroksida aluminium dan trisilikat magnesium, yang digunakan untuk rawatan ulser perut dan duodenum. Ubat-ubat sintetik organik pula terutamanya terdiri daripada bahan mentah kimia organik asas, yang dihasilkan melalui siri tindak balas kimia organik (seperti aspirin, kloramfenikol, kafein, dan lain-lain).
Ubat-ubatan berasaskan bahan kimia semula jadi, berdasarkan sumber asalnya, boleh dibahagikan kepada dua kategori, iaitu ubat-ubatan biokimia dan ubat-ubatan kimia tumbuhan. Antibiotik biasanya dihasilkan melalui proses fermentasi mikroba, dan ia termasuk dalam kategori biokimia. Dalam beberapa tahun kebelakangan ini, pelbagai jenis antibiotik separa sintetik telah dicipta, yang merupakan hasil gabungan proses biosintesis dan sintesis kimia. Di antara bahan aktif farmaseutikal, jenis ubat-ubatan sintetik organik mempunyai proporsi yang paling besar dari segi jumlah pengeluaran dan nilai ekonomi, dan ia merupakan tiang utama dalam industri kimia serta farmaseutikal. Kualiti bahan aktif farmaseutikal menentukan sama ada sesuatu formulasi ubat itu baik atau buruk, oleh itu standard kualitinya sangat ketat. Negara-negara di seluruh dunia telah mengembangkan standard farmakopeia nasional serta kaedah kawalan kualiti yang ketat untuk bahan aktif farmaseutikal yang digunakan secara meluas.
